Κύρια μοντέλα και ταξινομήσεις της αδιάβροχης μεμβράνης TPO Haobang

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπορείτε να τα ελέγξετε προσεκτικά.

Οι υδροσταθεροποιητικές μεμβράνες TPO χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες με βάση τη δομή τους:

1. Ομοιογενής τύπος (H): χωρίς στρώμα ενίσχυσης, συνήθως πάχους 1,2 mm, 1,5 mm, 1,8 mm ή 2,0 mm.
2. Τύπος υποστήριξης από ίνες (L): Η κάτω επιφάνεια αποτελείται από μη υφασμένο ύφασμα πολυεστέρα, συνήθως πάχους 1,5 mm ή 1,8 mm.
3. Τύπος ενισχυμένου υφάσματος (P): Το δίχτυ από ίνες πολυεστέρα είναι ενσωματωμένο μεταξύ των μεμβρανών, με πάχους που κυμαίνονται από 1,2 mm έως 2,0 mm, ενισχύοντας την αντοχή στη τέντωση και την τρύπα.

Τυπικά μεγέθη: Τα κοινά πλάτη είναι 1,0m, 2,0m και 3,05m. Τα μήκη είναι συνήθως 20m και 30,5m, με άλλα μεγέθη διαθέσιμα κατόπιν αιτήματος.

Ανεπάρκεια πάχους: επιτρέπεται από -5% έως +10% (π.χ. η ελάχιστη μοναδική τιμή για μεμβράνη 1,5 mm είναι 1,35 mm).

Παράδειγμα: `TPO Membrane P 1.50/20×2.00 GB27789-2011` δηλώνει κατηγορία P, πάχος 1,5 mm, μήκος 20 m και πλάτος 2,0 m.

• Κατηγορία H: Επεξεργασία αρθρώσεων με αναβοσβήματα και λεπτομέρειες (εξαιρετική ευελιξία).
• Κατηγορία L: Σύστημα βάσης από πλήρως στερεωμένο σκυρόδεμα.
• Κατηγορία P: Μηχανικά σταθερές στέγες (ανθεκτικές στον άνεμο), πράσινες στέγες (αντίσταση στην διείσδυση των ριζών).

Συνοπτικά, η επιλογή του μοντέλου μεμβράνης TPO θα πρέπει να καθορίζεται με βάση το σενάριο του έργου (π.χ. στέγη/υπόγεια), τη μέθοδο κατασκευής (μηχανικά σταθερή/πλήρως συνδεδεμένη),και απαιτήσεις επιδόσεων (ισχυρότητα στη τέντωση/αντίσταση στη ρίζα).